Irak’ lı göçmenler “Savaşın bir an önce bitmesini istiyoruz”

(Susma Haber Merkezi) Türkiye’de milyonlarca göçmenden biri olan Irak’lı Safa ile savaş ve sonrasına yönelik yaşadığı sıkıntıları, başka ülke topraklarında, başka haklarla olan ilişkilerini, birçok konuyu konuştuk.

Zonguldak genelinde 1500’e varan göçmenden sadece biri olan Safa ve ailesinin yaşadıklarını sizlerle paylaşmak istedik. Zonguldak’ta Yeni Mahalle’de yaşamını sürdüren Irak’lı göçmen bakın neler aktardı, “Yaklaşık on aydır, Türkiye’deyiz. Zonguldak’ta altı aydır bulunuyoruz. Şu an buradan başka bir yere gitmeyi düşünmüyoruz, çünkü burayı seviyoruz, şu an yaşadığımız yer güzel buraya başlarda alışmak için biraz zorluk çektik nede olsa kendi evimiz gibi olmuyor ama şimdi bir sıkıntımız yok. Allaha şükür şu an öyle büyük bir sıkıntımız yok, bize yardım eden el uzatan çevremizdeki komşularımızla iyi geçiniyoruz ama mahalle halkının hepsi bizi sevecek diye bir şey yok. Komşularımızı seviyoruz onlar bizlere çok benziyor, kardeş gibi olduk diyebilirim Zonguldak’a geldiğimizde pek şaşırmadık diyebilirim yaşadığımız yere çok benziyor burası.  Iraktayken doktorluk yapıyordum ondan önce de polislik yapmıştım. Buraya gelmek zorunda kaldık, bütün düzenimiz bozuldu şimdi bir döşemecide çalışıyorum Irak’da doktorlukta pek para yoktu, şimdi Allaha şükür kazanıyorum. Haftada iki yüz elli lira kazanıyorum, tek çalışan ben değilim, oğlum da benimle çalışıyor o da haftada iki yüz lira kazanıyor.  Açıkçası savaş bittikten sonra geri dönmek istiyoruz, her ne kadar şu an durumumuz iyi olsa da ülkemizi özledik, akrabalarımızı özledik, toprağımızı özledik savaşın bir an önce bitmesini istiyoruz. Kendi ülkemizden, topraklarımızdan, vatanımızdan sürüldük, ayrılmak zorunda kaldık, hangi ülke vatandaşı olursa olsun kimse böyle bir kader yaşamayı hak etmez, ama biz yaşıyoruz. Umarım bir an önce savaş biter ve biz de toprağımıza kavuşuruz”dedi.

Mahalle Komşusu , Türkan Yılmaz’da Susma’ya şu bilgileri verdi, “Komşu öğretmenleri bunları istemiyormuş, okulda diyorlarmış ki bunların dilinden anlamıyoruz neden geliyorlar okulu öğretsinler çocuklara akşama kadar oturuyorlar çay içiyorlar kahve içiyorlar”

“En büyük sorun kimliğimizin olmaması”

“Hasta olduğumuz zaman hastaneye gidemiyoruz. Burada doğan bir çocuğumuz var şu an hasta nesi olduğunu bilemiyoruz, sürekli ağlıyor ve geceleri uyumuyor gerçi ben doktorluk yaptım ama çocuğun genel bir muayeneye ihtiyacı var.  Doktora gidecek imkanımız yok çünkü doktorlar çok para istiyor sosyal güvencemiz olmadığı için büyük sıkıntı, kimlik sıkıntılarımız var kimlik yok, doktora gidemiyoruz Irak’tan geldiğimizde hiç bir şeyimiz yoktu, Allah komşulardan razı gelsin bize ev verdiler, eşya verdiler, döşek, halı ,masa şu an neyimiz varsa hepsini onlar verdi yanımızda sadece bir valizle geldik, hiç bir eşyamız yoktu. Bizim şu an dediğimiz gibi yardıma ihtiyacımız yok sadece kimlik sorunumuz var Ankara’ya gittik kimlik lazım İstanbul’a gittik kimlik lazım otel kimlik lazım, sim kart kimlik lazım, hastane kimlik elimiz kolumuz şu an bağlı durumda hiçbir şey yapamıyoruz. İstanbul’a gittik otele gittik kimlik yok sokakta uyumak zorunda kaldık. Şu an tek sıkıntımız kimliklerimizin olmaması, bu sorunu nasıl hallederiz bilemiyoruz. Biz şu an kimseden maddi yardım istemiyoruz. Allaha şükür elimiz ayağımız var çalışıp karnımızı doyuruyoruz. Sadece tek derdimiz kimliklerimizin olmaması sağlık hizmetlerinden yararlanamıyoruz .Biz buraya Ankara’dan yönlendirildik

Komuşu Türkan Yılmaz , “Kimse geldiklerinde evlerini vermek istemedi ,bizi bile dışladılar evlerimizi verdik diye bize bir zararları yok ki Allahla konuşuyorlar sürekli teşekkür ediyorlar doğru düzgün eşyaları yok şimdi kış geldi nasıl olacak bilmiyorum. Çocukların kışlık eşyaları montları falan yok nasıl yaşayacaklar bilemiyoruz. Bizde kendimizi bıraktık elimizden geldiğince onlara yardım etmeye çalışıyoruz. Dediğim gibi bizde sıkıntı içindeyiz .Yardım  ediyoruz diye mahalle halkı bize de cephe almış durumda, evde sadece iki kişi çalışıyor nerden baksanız 8 -9 kişilik bir aile zor durumdalar sıkıntımız yok diyorlar ama dertlerini anlatabilseler çok şey söylerler”

“Allahtan tek dileğimiz bir an önce evimize dönebilmek”

“Biz Irak’tan buraya geldik insanlar yaşadığımız yerleri sadece toprak parçası olarak gördü. Yaktı, yıktı ,yok etti .Oysa o topraklar bizim evimizdi ,vatanımızdı, kimse o topraklar üzerinde  yaşayanlara bakmadı ne yaparlar diye düşünmediler, sadece yok etmeye odaklanmışlar. Allahtan tek dileğimiz bir an önce evimize dönebilmek yıkık, dökük ,harabe de olsa tekrar evlerimizi görebilmek Iraktan ayrılırken evlerimiz hala sağlamdı şimdi ne durumdadır bilemiyoruz. Allah Türkiye’den çok razı olsun yine bize sahip çıktı kucak açtı sonumuz ne olur bilemiyoruz ama Allah bütün kullarının yanındadır, bunu iyi biliyoruz ne olursa olsun Elham dülillah deyip şükrediyoruz”