Kara, “112 çalışanları ellerindeki yemekten de oldular”

Sağlık çalışanları attığı imzanın arkasında durmayan, çalışanın hakkının elinden alınmasına ses çıkarmayan yetkili sendika nedeniyle sürekli mağduriyetler yaşadıklarını dile getiren Türkiye Kamu-Sen’e Bağlı Sağlık-Sen Zonguldak Şube Başkanı Arzu Kara, “Attıkları İmzaya Sahip Çıkmayanlar Hesap Vermeli”dedi

Sağlık-Sen Zonguldak Şube Başkanı Arzu Kara, özellikle sağlık emekçileri arasında görev yapan ve 4/C’lilere kadro, yıpranma payı ile ilgili çalışma, refakat izinleri, Kitlerdeki sözleşmeli personellerin yıllık izinlerinin devri ve 112 çalışanlarına nakdi yemek yardımı yapılması gibi karar altına alınan ve yasalaşan düzenlemeler kâğıtta kalmış uygulanma olduğuna dikkat çekti.

Kara, “Çalışanın sesi olmak yerine idarenin nefesini solumayı tercih edenlerde buna sessiz kalarak sus pus olmuşlardır.112 çalışanlarına yemek yardımının nakdi olarak ödenme meselesi çalışanın nasıl mağdur edildiğinin ve yetkili sendikanın bunu nasıl savsakladığının en bariz örneğidir. “dedi

 “Eylül 1’den itibaren yemek yardımı nakdi verilecek dendi”

Bakanlığın bu tavrına biz itiraz ederek kanun hükmündeki toplu sözleşmenin gereğini yerine getirin dememize rağmen imzayı atan Malum yetkili sen yine sustu. Bu acizlik yüzünden 112 çalışanları mağdur edildi. Bu mağduriyet sürerken Ağustos ayının sonlarına doğru yani toplu sözleşmenin yapılmasının üstünden tam bir yıl geçmişken Devlet memurları yiyecek yardımı yönetmeliği değişti. Eylül 1’den itibaren yemek yardımı nakdi verilecek dendi.Ama o da yalan oldu. Eylül geçti. Ekim geçti ve Kasım’da geçiyor hala bir kuruş yemek yardımı ödenmedi. Bu sürede 112 çalışanları ellerindeki yemekten de oldular ve mağduriyet iki katına çıktı. 11 ay boyunca kılını bile kıpırdatmayarak 112 çalışanların nakdi yemek yardımının sürekli ertelenmesine açıkça katkıda bulunanların bugün hiç kabahatleri yokmuş gibi birden ortaya çıkmalarının takdirini 112 çalışanlarına bırakıyoruz. Mücadele etmeyi sendikal ilkelerinin hiçbir yerine koymayarak ne verirlerse onu alırız diyen bir anlayış hızla kamu çalışanlarını uçuruma götürmektedir. Yasal yemek yardımının bile böyle bir rıza sonucunda 11 aydır verilmemesi ipin ucunun nasıl kaçtığını ve çalışanların ne kadar uçurumun kenarına yaklaştıkları göstermeye yeterlidir. Umarız ki çalışanlar çok geç olmadan, iş güvencelerini kaybetmeden, hak ve hukukları tamamen idarecilerin iki dudağı arasına bırakılmadan bunlara gereken dersi verirler.