1948 yılında, Amerikan Şirketi CMC’de çalışan Kıbrıslırum ve Kıbrıslıtürk 2100 maden işçisi, Kıbrıs işçi sınıfının en şanlı direnişlerinden birini başlattı. PEO’nun önderliğinde, AKEL’in ve Halk Hareketi’nin desteğiyle gerçekleşen 124 gün süren bu büyük grev, amyant madenlerinde çalışan 1000 işçinin 29 gün süren greviyle devam etti. Grevler zinciri, 1200 inşaat işçisinin 118 gün süren direnişiyle tamamlandı.
Sömürge Yönetimine ve Kiliseye Karşı Birlik
Grevcilere karşı yerli ve yabancı işverenler, sömürge hükümeti, kilise liderliği ve o dönemin grev kırıcıları bir araya geldi. İşçilerin grev gözcülüğü yapmaları nedeniyle her gün mahkemelere çıkarılıp gruplar halinde hapsedildiler. Grevleri bastırmak için sendikacılara terör estiren gruplar kullanıldı, grev kırıcılarına destek verildi. Ancak tüm bu baskılara rağmen işçilerin sınıfsal birliği zaferle sonuçlandı.
AKEL ve Halk Hareketi’nin Öncülüğünde Dayanışma
AKEL ve Halk Hareketi’nin öncülüğünde daha önce görülmemiş bir dayanışma ağı oluşturuldu. Bu sayede Kıbrıs işçi sınıfı 1948’deki büyük mücadeleden zaferle çıktı. Emekçiler, sekiz saatlik çalışma süresi, sosyal sigorta ve hayat pahalılığı ödeneği gibi bugünkü haklarını o dönemdeki sınıfsal direnişle kazandılar.
Emekçilerin Birliği Bölünmeye Karşı En Güçlü Kalkan
Kıbrıslırum ve Kıbrıslıtürk işçiler, tarih boyunca ortak mücadelelerinde kazandıkları dostluğu 1948 grevlerinde pekiştirdiler. Bu birlik, Kıbrıs’ın bölünmesine karşı en önemli kalkan oldu. Nasıl ki tarihin akışı durdurulamazsa, Kıbrıs sorununun çözümü ve ülkenin yeniden birleşmesi için verilen ortak mücadele de durdurulamayacaktır.
Yeniden Birleşme İçin Ortak Mücadele
Kıbrıs sorununun çözümü sadece bir meselenin halli değil, aynı zamanda emekçilerin ortak sınıfsal mücadelelerinin yolunu açacaktır. Tıpkı 1948’de olduğu gibi, bu mücadeleler Sol’un kızıl mürekkebiyle yazılacaktır. (https://www.facebook.com/akel.turkce)
sitesinden daha fazla şey keşfedin
Son gönderilerin e-postanıza gönderilmesi için abone olun.
