HABER-YORUM | Bahaddin Arı
Amelebirliği Tartışmasında Geç Gelen Açıklama:
İl Sağlık Müdürlüğü Sessizliği Bozdu Ama Sorular Hâlâ Yerinde Duruyor
Amelebirliği Hastanesi’nin Atatürk Devlet Hastanesi’nin Bahçelievler ek binasına taşınacağı yönündeki haberler büyürken, günlerdir süren kurumsal sessizlik nihayet bozuldu. İl Sağlık Müdürü bir basın açıklaması yaparak, sürece ilişkin değerlendirmelerde bulundu. Ancak açıklama, kamuoyundaki soru işaretlerini gidermekten çok, tartışmayı başka bir aşamaya taşıdı.
Susma Gazetesi olarak bu konuyu uzun süredir yakından takip ediyoruz. Daha önce kaleme aldığım “Bir Hastanenin Taşınması, Bir Kentin Hafızası” yazısında Amelebirliği’nin yalnızca bir sağlık binası değil, Zonguldak’ın emek tarihi mekânı olduğunu vurgulamıştım. Yine “Zonguldakspor Tartışmasının Örtbas Ettiği Asıl Soru: Bu Kent Nasıl Yönetiliyor?” başlıklı yazımda, kentin karar süreçlerinde şeffaflığın gecikmesi sorununu ele almıştım.
Bugün İl Sağlık Müdürlüğü’nün açıklaması da tam olarak bu eleştiriyi doğrulayan nitelikte.
Açıklama Yapıldı Ama Şeffaflık Sağlanmadı
İl Sağlık Müdürü’nün açıklaması, sürece dair ilk resmi bilgi niteliğinde olsa da, kamuoyunun beklediği en temel soruya yanıt vermedi:
Deprem dayanıklılık raporu nerede?
Açıklamada teknik incelemelerden, değerlendirmelerden, komisyon çalışmalarından söz ediliyor. Ancak bunların hiçbiri kamuoyuyla paylaşılmıyor.
Yani açıklama var, ama veri yok.
Bilgi var, ama belge yok.
Niyet var, ama şeffaflık yok.
Bu nedenle, açıklama her ne kadar “sessizliği bozmuş” olsa da, şeffaf ve hesap verebilir bir sürecin başladığını göstermiyor.
Taşınma ‘ihtimali’ açıklanıyor, ama güçlendirme ihtimali niçin hiç konuşulmuyor?
İl Sağlık Müdürü’nün sözlerinde dikkat çeken diğer bir nokta ise şu:
“Henüz kesinleşmiş bir karar yok” deniyor, ancak taşınma hazırlıklarının sürdüğü açıkça görülüyor.
Oysa aynı açıklamada binanın riskli olduğuna dair güçlü bir vurgudan da kaçınılmıyor.
Bu da şu soruyu doğuruyor:
Eğer risk varsa, bunun bilimsel kanıtı neden açıklanmıyor?
Eğer risk yoksa, neden taşınma süreci işliyor?
Güçlendirme seçeneğinin neden masada olmadığına dair de herhangi bir bilgi bulunmuyor.
Gecikmiş Bir Açıklama: Kurumların Sessizliği Ancak Baskı Artınca Bozuluyor
Susma Gazetesi olarak daha önce de şunu yazdık:
Zonguldak’ta kamu kurumları açıklama yapmayı bir “zorunluluk” değil, bir “mecburiyet” olarak görüyor. Yani toplum tepki göstermedikçe sessiz kalmayı tercih ediyorlar.
Bu olay da bunun yeni bir örneği.
Günlerce konuşulan bir sağlık kararı hakkında hiçbir açıklama yapılmadı; konu kamuoyunda büyüyüp tepki artınca müdürlük açıklama yapmak zorunda kaldı. Bu durum, Zonguldak’ın uzun zamandır aşamadığı gecikmeli yönetim refleksini yeniden gözler önüne seriyor.
Susma’nın Tespiti:
“Veri paylaşılmadan yapılan her açıklama, süreci belirsizleştirir.”
Bugün yapılan açıklama, sürecin ilk defa resmi dille konuşulması açısından önemlidir.
Ancak açıklamanın verdiği güvenceler, soru işaretlerini gidermek için yeterli değildir.
Hâlâ cevap bekleyen sorular:
- Deprem dayanıklılık raporu kamuoyuna sunulacak mı?
- Zemin ve statik analiz sonuçları neden paylaşılmıyor?
- Güçlendirme projesi neden hiç tartışılmadı?
- Karar mekanizmasında meslek odaları, sendikalar ve sivil toplum neden yok?
- Neden kararlar hâlâ kapalı bir süreçte ilerliyor?
Bu soruların yanıtı verilmeden yapılan her açıklama, taşınma sürecini yalnızca daha tartışmalı hâle getirir.
Açıklama Bir Başlangıçtır Ama Yeterli Değildir
İl Sağlık Müdürü’nün basın açıklaması, uzun bir sessizliği bitirmiş olabilir.
Ancak şeffaflık, katılımcılık ve bilimsel verilerle desteklenmeyen hiçbir süreç kamu vicdanında karşılık bulmaz.
Amelebirliği Hastanesi meselesi, bu kentin hem tarihine hem de geleceğine dair bir karardır.
Susma Gazetesi olarak çağrımız nettir:
Bilimsel raporları açıklayın.
Güçlendirme seçeneğini kamuoyuyla değerlendirin.
Süreci kapalı kapılar ardında değil, Zonguldak halkının gözü önünde yürütün.
Çünkü bu şehir,
kendi hafızasını korumayı hak ediyor.

sitesinden daha fazla şey keşfedin
Son gönderilerin e-postanıza gönderilmesi için abone olun.
