Kış Günlerinde “Hasta Bayıltan Yokuşu”ndan Çıkmak İçin!

Prof. Dr. Şenol Kuşcu

Karayolları Eski Başmühendisi Emekli Öğretim Üyesi ; “Bülent Ecevit Üniversitesi’nin Kozlu Esenköy Mahallesi’nde bulunan, bir bölge hastanesi niteliğindeki Araştırma Hastanesi’ni de barındıran ve üniversitenin en büyük yerleşkesi olan İbn-i Sina (Sağlık) Kampüsü’nü; mahalleyi ve bazı köyleri, Zonguldak–Ereğli Devlet Yolu’na bağlayan ve uzunluğu yaklaşık 400 metreyi bulan bağlantı yolunu yazdı.

Değerli okurlarım,

Özellikle dağlık ve yamaç araziler üzerinde kurulu şehirlerde ve mahallelerde, fazla eğimli (dik) cadde ve sokaklara sıkça rastlanır. Şehirlerarası yollarda “rampa” olarak adlandırılan bu tür zor yol kesimleri, yerleşim alanları içinde ise çoğu zaman bulundukları semtlerin adıyla anılan yokuşlar olarak bilinir.

Yokuşlarıyla ünlü şehirlerimizin başında İstanbul gelir. Dolmabahçe’den Maçka’ya çıkan, güzelliğiyle de “bayıltan” Bayıldım Yokuşu; Bebek’teki Aşiyan Yokuşu; Eminönü’nden Kapalıçarşı’ya çıkan Mahmutpaşa Yokuşu ve Ankara’daki Dikmen Yokuşu, ülke genelinde bilinen örneklerdendir. Bu tür yokuşlarda, özellikle arızalanan ya da çekiş gücünü kaybeden araçların ve kişilerin, önden çekilmeden ya da arkadan itilmeden ilerlemesi çoğu zaman mümkün olmaz.

Karlı ve buzlu hava koşullarında şehirlerarası yollardaki rampalarda yaşanan sıkıntıların, kış şartlarının etkili olduğu ve güneş almayan şehir içi yokuşlarda çok daha ağır yaşandığı bilinmektedir. Bu sorunları en çok yaşayanların ve aynı zamanda başkalarına da yaşatanların başında ise kış lastiği takmadan trafiğe çıkan sürücüler gelmektedir.

Söz konusu yokuşlar; okul ve hastane yolları gibi, yardıma muhtaç yayaların ve yoğun trafiğin bulunduğu güzergâhlar üzerinde yer aldığında, ortaya çıkan ve vicdanları da rahatsız eden tabloyu görüp de üzülmemek, kızmamak, tepki göstermemek — hatta bazen gülmemek — mümkün değildir.

Hele bir de karlı ve buzlu hava koşullarında yaşama kültürü ve alışkanlığı yeterince gelişmemiş olan Zonguldak gibi kentlerde, yılın yalnızca birkaç gününde etkili olan bu hava şartları bile halk için ciddi sıkıntılara yol açmaktadır.

Bu yazı; Zonguldak ve ilçelerinde yaşayan hemen her vatandaşın bir gün yolunun düştüğü, kış aylarında sürücüler ve yayalar için katlanılması zor sorunlar yaratan dik bir yokuşla ilgilidir. Bu yokuşta çile çekenlerin büyük çoğunluğunu; hastalar, hasta yakınları, yardıma muhtaç yaşlılar, engelliler ve her düzeyden binlerce öğrenci oluşturması, yaşanan sorunların vicdanları daha da yaralamasına neden olmaktadır.

Söz konusu yokuş; Bülent Ecevit Üniversitesi’nin Kozlu Esenköy Mahallesi’nde bulunan, bir bölge hastanesi niteliğindeki Araştırma Hastanesi’ni de barındıran ve üniversitenin en büyük yerleşkesi olan İbn-i Sina (Sağlık) Kampüsü’nü; mahalleyi ve bazı köyleri, Zonguldak–Ereğli Devlet Yolu’na bağlayan ve uzunluğu yaklaşık 400 metreyi bulan bağlantı yolu yokuşudur.

Bu tür hava koşullarında kampüse gitmek zorunda kalan güçlü yayalar yokuşu yürüyerek çıkabilmekte; ancak takatsiz yayalar ve uygun olmayan araçlar yokuşu hiç çıkamamaktadır. Yokuşu çıkamayan toplu taşıma araçları ise yolcularını yokuşun başında indirip almak zorunda kalmaktadır. Bu yaşananlar dikkate alındığında, söz konusu yokuşun “Hasta Bayıltan Yokuşu” olarak anılmasının hiç de abartılı olmadığı düşünülebilir.

Bu bağlantı yolu, 1990’lı yılların sonlarında, dönemin Üniversite Kurma ve Yaşatma Vakfı Başkanı olan değerli gazeteci merhum Ali Bahadır’ın da katkılarıyla sağlanan sınırlı imkânlar çerçevesinde, hastane inşaatı yüklenicisi tarafından açılmıştır. Birçok zorunlu neden nedeniyle gerekli standartlar sağlanamadan hizmete alınmıştır. Oysa projelendirme ve yapım aşamalarında yeterli mühendislik hizmeti alınmış olsaydı, çok daha uygun bir yol düzenlemesi mümkün olabilirdi.

Bu yolun yerine yeni bir bağlantı yolunun yapılmasının son derece zor olduğu, mevcut haliyle kalmasının ise uygun olmadığı açıktır. Bu nedenle, doğuştan sakat sayılabilecek bu yol üzerinde — özellikle çıkış yönünde — yapılacak bazı iyileştirmelerle yaşanan sıkıntıların önemli ölçüde azaltılabileceğine inanıyorum.

Önerilen iyileştirme; yolun tamamında iniş ve çıkış yarı yollarının bordür taşlarıyla ayrılması ve yalnızca çıkış istikametinde çok küçük bir eğim ve yol seviyesi düzenlemesi yapılmasıyla mümkündür.

Tarafımdan hazırlanan avan proje niteliğindeki çalışmaya göre; toplamda yaklaşık 1100–1200 metre bordür taşı döşenmesi ve çıkış yolu üzerinde 600–700 metrekare beton yol ve tretuvar yapılması temel iş kalemlerini oluşturmaktadır. Konuya ilgi duyan kişi ve kuruluşlar için, çalışmaya ilişkin plan, profil ve kesit gibi teknik ve grafik bilgiler yazı ekinde sunulmuştur.

Bu iyileştirmeler fazla kaynak ve zaman gerektirmemekte; hayata geçirilmesi hâlinde hem yaşanan sıkıntılar büyük ölçüde azalacak hem de kampüse yakışmayan mevcut görünüm iyileştirilebilecektir.

Ancak kampüs içinde yıllardır çözüm bekleyen park sorunu gibi acil altyapı problemlerini dahi çözemeyen üniversitenin — üstelik alanında uzman bir rektör döneminde — bu önerilen avan projeyi gerçekleştirmesinin zor olduğunu düşünüyorum. Benzer şekilde, yolun kampüs içi olduğu ve sorumluluk alanına girmediği ya da kaynak yetersizliği gibi gerekçeler öne sürülerek Kozlu Belediyesi’nin de bu çalışmayı üstlenmesinin pek mümkün olmadığı görülmektedir.

Tüm Zonguldak’ı ilgilendiren bu sorunun azaltılması için hazırlanan proje önerisinin; özenli bir arazi uygulaması ve Valilik makamının ilgisiyle, uygun bir yöntem bulunarak hayata geçirilebileceğine inanıyorum.

Bu vesileyle, kim tarafından gerçekleştirilirse gerçekleştirilsin; istenmesi hâlinde, 80 yaşında eski bir karayolcu ve öğretim üyesi olarak, tarafımdan hazırlanan bu çalışmayı daha da geliştirmek amacıyla her türlü teknik desteği vermeye hazır olduğumu da ifade etmek isterim. Bundan sonra bu yokuşta yaşanacak sıkıntılarda, bu öneriye kayıtsız kalan yetkililerin de sorumluluğu olacağı unutulmamalıdır.

Ülkemizin, yokuşlu ya da düz tüm yollarında sıkıntıların yaşanmaması, kazaların meydana gelmemesi için; devletin, sürücülerin ve yayaların üzerlerine düşen sorumlulukları yerine getirmesini; yeni yılda ülkemizde ve dünyada her alanda “yokuşların” azalmasını diliyorum. Yeni yılınızı en içten dileklerimle kutlarım.

Şenol Kuşcu
Karayolları Eski Başmühendisi
Emekli Öğretim Üyesi
Ocak 2026 – Zonguldak

Not: Öneri projeye ilişkin arazi ölçümlerini ve değerlendirmeleri gerçekleştiren, kendisi de bir karayolcu olan Kozlu Kent Konseyi Başkanı Sayın Barış Demirel’e teşekkür ederim.

Bu arada, değerli Susma Gazetesi ailesine ve okurlarına merhaba der yeni yılınızı en içten dileklerimle tebrik ederim.

(Yazı daha önce Özgür Halkın Sesi Gazetesi’nde yayınlanmıştır)

Ek. 1, Üniversitemiz Sağlık Kampüsü Bağlantı Yolu İyileştirme Avan Projesi