“Paylaşım Savaşlarıymış!”

Dünyamızda savaşlar hiç eksik olmuyor. Bir insanın herhangi bir nedenle başka bir insanı öldürmesi kabul edilemezken, bir ülkenin başka bir ülkeye saldırması nasıl kabul edilebilir? Ancak biz her gün savaş izliyoruz, yaşıyoruz. Bazen düşünüyorum: Savaşlar insanlık için gerekli de benim göremediğim bir durum mu var acaba?

Doğada bir besin zinciri var ve canlılar hayatta kalabilmek için bir başka canlıyı besin olarak kullanmak durumunda. Bu durumda bir canlının diğer canlıyı avlamasını kısmen normal karşılayabiliyoruz. Ancak besin zincirinin tepesindeki insan için pek çok besin kaynağı var ve besinlerin önemli bir kısmı çöpe gidiyor. Öyleyse insan besin için savaşmıyor.

Ülkelerin, farklı ülkelerin kaynaklarını ele geçirmek ve kullanmak için savaştığı söyleniyor. Ancak savaşlarda kullanılan malzemeleri, bu malzemelerin üretimi için kullanılan kaynakları ve dünyanın bir ucundan diğer ucuna savaş için taşınan malzemeler için harcanan enerjiyi düşündüğümde, bu gerekçe de çok anlamlı gelmiyor. Üstelik savaşlar ve başka nedenlerle doğada oluşturulan tahribatın geri dönüşü olmadığını düşündüğümüzde, kaynak tüketiminin boyutlarının daha da büyük olduğunu görebiliriz. Bunun yanında, savaşlar kaynak paylaşımı için olsaydı, insanlık nüfusunu kontrol altında tutmayı ve kaynaklarını savaş vb. hiçbir şekilde gereksiz tüketmemeyi hedeflerdi.

Öyleyse ülkeler enerji kaynakları için de savaşmıyorsa, ne için savaşıyor?

Bence savaş; insani değerlerden yoksun insanların/ülkelerin güç gösterisi için oynadığı ve kesinlikle kazanacaklarına inanarak oynadıkları bir oyundur.

Bu oyunu kuranlar, ilkel duygularını tatmin etmek için savaş organize ediyor olabilirler. İnsanları/toplulukları savaşın gerekliliğine ikna etmek için tehdit altında olduklarına inandırıyorlar. Savaşanlar bazen de güçlü bir toplumun bireyi olmanın gururunu yaşamak istiyor olabilirler.

Savaşlarla insanların öldürüldüğü bir dünyada, bir yandan da insanlar hastalıklardan ölmesin diye ilaçlar, aşılar ve pek çok tıbbi yöntem geliştirilip tüm dünyaya pazarlanması bir çelişki gibi görünüyor.

Belki de bazı insanlar başka insanlara, “Bana bağımlı ol; istersem yaşatayım, istersem öldüreyim. Benim istediğim gibi yaşa, dünyanın bir ucundan gel, bana hizmet et.” diyor.

Hangi nedenle olursa olsun savaşlar, tüm kaynakların kötüye kullanımıdır. İnsanlık, kaynaklarını savaşlarda olduğu gibi pek çok şekilde hoyratça kullanıyor.

Öyle ki bugünden geleceğe hiçbir şey bırakmayalım, gerekirse yakıp yıkalım dercesine…

İnsanlığa olan inancımızı, hayatı, doğal düzeni yok edercesine…

Uygar dünyanın savaşı olacaksa bu, hoyratlığa karşı olsun dilerim.

Sağlıkla, umutla kalın…

25 Mart 2026
Sevil Kaynarca Kızgut