Zehra Nine’ye Mezarında Da Rahat Yok!

Zehra Nine bastonuyla ağaçlara sarıldığı o meşhur fotoğrafıyla Akbelen direnişinin simge isimlerinden biriydi.

14 Eylül 2025 tarihinde ölümüne kadar köyüne, ormanına, toprağına sahip çıkmak için mücadele eden köylülerin yanındaydı.

Yapılan haksızlıklara, yıllardır sürdürülen zulme dayanamayan yüreği 6 ay öncesi duran Zehra Nine Milas’ın İkizköy mezarlığında huzur bulmayı umut etmişti.

Ama zalimin zulmü bitmiyor.

Şimdi de aynı direniş sırasında kendisiyle birlikte zeytin ağaçlarına birlikte sarıldıkları Esra’yı tutukladılar.

Oysa Esra, Zehra Ninesinin mezarının da olduğu toprakların maden ruhsat sahası sınırları içerisine alınmasına, acele kamulaştırma marifetiyle köylerine, topraklarına, evlerine çökülmesine karşı çıkmıştı.

Bir haftadır özgürlüğünden yoksun, cezaevinde tutulan Esra’nın annesi direnişin efsane ismi muhtar Nejla Işık “Toprağımız için adalet istiyorduk, şimdi evladımız için adalet istiyoruz” diyerek yapılan adaletsizliğe dikkat çekti.

Peki sorun yalnızca Esra ya da Akbelen ormanları ve köyler mi?

Elbette değil.

2026 Ocak ayında yayımlanan Cumhurbaşkanlığı kararıyla Akbelen Ormanı çevresindeki 7 köyde, toplam 679 parsel tarım arazisi ve zeytinlik için “acele kamulaştırma “kararı alınmıştır.

Bölge halkı ve çevre örgütleri bu kararın iptali ve yürütmenin durdurulması talebiyle 96 ayrı dava açmıştır.

Danıştaydan gelecek olası bir yürütmeyi durdurma kararını beklemeden fiili bir durum yaratılmaya çalışıldığını iddia eden köylüler, Mart sonunda yapılan keşiflerin davanın avukatlarına haber verilmeden ve yangından mal kaçırırcasına yapıldığını söyleyerek itirazlarını sürdürdüler.

Bunlardan biri de Esra’ydı ve Zehra Ninesinin emanetine sahip çıkmaktı tek amacı.

Şimdi haksız yere tutulduğu cezaevinde o her zamanki inanç ve kararlılığıyla duyarlı yurttaşları mücadeleye ve dayanışmaya çağırıyor.

Gelin o çağrısına kulak verelim.

“Ben toprağımızı savundum, ben onurumuzu savundum. Milas 1 şirketten büyüktür, vazgeçmeyeceğiz.”

Yarın Ankara’da sağır kulaklara duyurmaya çalışacak seslerini köylüler. Anayasa Mahkemesinin devreye girmesini, bu haksız uygulamaların acilen durdurulmasını talep edecekler.

Ancak bu mücadele yalnızca Akbelen köylülerinin vereceği bir mücadele olmaktan çıkmıştır artık.

Yaşadığı coğrafyaya karşı kendisini sorumlu hisseden her yurttaşın bu yasa tanımaz uygulamalara karşı sesini yükseltmesi, köylülerin başlattığı bu onurlu direnişe destek olmaları gerekir.

Aksi halde bugün bizler toprağımıza, suyumuza, tarihimize, kültürümüze sahip çıkmaz isek mezarında Zehra Ninenin kemikleri sızlar, yarın uğruna gözyaşı dökecek bir şey de bulamayız.

Nejla Işık ne demişti, termik santralların bizim içme suyunu soğutma suyu olarak kullanmalarına tepki vermeyen o endişeli modernlere.

“Sizler, milyon dolarlık villalarınızda viskilerinizi yudumlayıp, mutlu, mesut yaşar ve bizim verdiğimiz mücadeleyi yalnızca uzaktan seyrederseniz, inanın yarın içecek bir bardak su bile bulamayacaksınız.”

Benim evim, benim mahallem, benim bahçem, benim havuzum diyerek yalnızca kendi konfor alanlarını savunanlar bilsinler ki, bu gözü doymaz enerji patronlarının sahip oldukları termik santrallar kapatılmadan bize rahat yok.

Binlerce köylüye iş imkanı sunuyoruz yalanıyla binlerce köylüyü evlerinden göçüren, zeytinliklerine, tarlalarına, yaşam alanlarına çöken bu acımasız patronlar doymak bilmiyor.

Onların bu yalanlarına kanıp, emekten, işçiden yana tavır almak yerine, patronların yanında saf tutan sarı sendikacılar da gün gelecek Zehra Ninenin vebali altında ezilecekler.

Umarım yarın Ankara’da hak arama mücadelesini sürdürecek köylülere ve onlara destek olacak yurttaşlara bildik engellemeler, güvenlik güçlerinin orantısız güç kullanımı uygulanmaz.

Bir avuç iktidar yanlısı patronun bitmek bilmez hırs ve aşırı zengin olma hevesi yüzünden yetmedi mi çekilen bunca çile?

Yetmedi mi bu kin, bu düşmanlık, bu zulüm?

Zeytin karası gözlerinde akacak yaş kalmadı neredeyse köylülerin

Yeter artık zorlamayın sabrını insanların

Bu güzel ülkenin hepimize yetecek kadar, suyu da var, toprağı da, ormanı da!

Yeter ki, adil paylaşmasını bilelim.