OSMAN BOLULU’yu anarak,OKU/Yorum

Güller ve Çocuklar
Bir yerde okumuştum: “Çocuklar bir çiçektir.” diyordu
yazar. Öğretmen-yazar Osman Bolulu’nun İnsanlığın Solmaz
Gülleri, bu sözü anımsattı bana. Bolulu’ya göre çocuklar
birer güldü.
Gül, Osman Bolulu’da bir simge çiçek: 75 yıllık yaşamını
Güle Yolculuk olarak niteler. Nitekim, öğretmen Fahrettin
Koyuncu, bu kitabı değerlendiren yazısının başlığını şöyle
koymuş: Solmaz Güller Yetiştiricisi…
Bu niteleme, “Çocukları bir bahçıvan özeniyle yetiştirmeliyiz.”
diyeni de haklı çıkarıyor. İnsanlığın Solmaz Gülleri
böyle bir özenin belgeseli gibi bana sorarsanız.
***
Bu kitaptaki anıların, anlatıların Osman Bolulu’nun öğretmenlik
yaşamanın ilköğretim yıllarından ve meslek yaşamının
ileriki yılları olan yöneticilik ve müfettişlik dönemine
değin. Bunların ortak yanını şöyle özetlemek olanaklı:
“İyi öğretmen, iyi yönetici, iyi insan, çocuğu çocuk değil bir
değer, gelecek olarak değerlendirilir. Onu bir birey olarak
görür. Ona sıcak, içten ve yakın davranır, sevgiyle büyütür.
Disiplini de elden bırakmaz.” Bu yapıt, ideal eğitim ve öğretim
anlayışının da bir göstergesi oluyor.
***
Kitabın ikinci baskısı Kültür Bakanlığı’nca yapıldı. Hepsi
de tükendi. Bu baskıya eklenen anlatılar, ilk baskıdakilerle
bir bütünsellik oluşturuyor. İlk baskıda dizgi ve düzeltim
işini ben yaptığım için bu emeğimden dolayı onur duyuyorum.
Ayrıca, kısa süreli de bir bütündür. (2 yıl) Yedek
Subay Öğretmenlik anılarıma, o döneme götürdüler beni
(1963-1965) Böylece Bolulu’nun yaşamının bir kesitine tanık
olurken, ben de mesleki bilgiler edinmiş oldum.
***
Kitabın arka kapak yazısında, “Öğrencilere ilişkin tek
tek olayları konu edinse de, ana dokusu itibariyle bir bütündür.”
denmiş. Eğitim ve öğretim dizgemizin olumlu
olumsuz yanlarını, toplumsal yaşamımızın ince bir eleştirisini
buluyoruz.
Bolulu’nun şu saptaması çok yerinde: “Biz öğrencilerimize
yararlı olalım derken; yanlışı onlarla birlikte yaşadık.
Onlara aktardık. Araya gitti hayatımız. Ya çocuklarımız?
Eğitiyorken biraz da yozutuyor muyuz ne?” Bu saptamanın
yaşamsal önemini, bugünkü eğitim ve YÖK tartışmalarında
açıklıkla görüyoruz.
***
İnsanlığın Solmaz Gülleri, okuma zevkini artıracak,
okuma bilincinizi geliştirecek güzelliklerle dolu. Bu kitapta
beni en çok etkileyen Herkesin Çizgisi adlı anekdotu özetlemek
istiyorum.
Hasan, Bolulu’nun komşusu bir çocuktur. Sokakta çizgi
oynar arkadaşlarıyla. Herkes onların çizgisine basar, oyunlarını
bozarmış. Bolulu’yu çok sevdiğini söylemiş. Nedenini
sorunca: “Sen bizim çizgimize hiç basmıyorsun ki!” yanıtını
verir Hasan.
Öğretmenlikteki ince duyarlıkların, kaçınılmaz sorumlu
lukların, çıkarsız sevgilerin, özverinin, dayancın bol örneklerini
de buluyoruz. Osman Bolulu’nun emeğinin karşılığını,
kitabı okuyarak ödüllendirebilirsiniz.
Nice kitaplı günler diliyorum…
(*) Yokluğunu hissediyor insan! Bu kuşağın çok az temsilcisi kaldı… Mekânı cennet olsun

 

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

w

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: