Koray Atalı’nın ZOKEV Yayınlarından çıkan, Zonguldakspor’un 1973- 74 yılında 1. Lige çıkma mücadelesini anlattığı, “ İşçi Milli Takımı Zonguldakspor, Biz De Varız!” adlı araştırma -inceleme kitabı 28 Mayıs Cumartesi günü TMMOB Zonguldak Maden Mühendisleri Lokalinde okurlarıyla buluştu. Söyleşiye geçilmeden önce, yaşamını yitiren futbolcular adına saygı duruşu yapıldı. Takımı şampiyonluğa taşıyan kadroda yer alan Gediz Göl, Ahmet Birdal (lavar Ahmet) ve Orhan Öztürk ( Küçük Orhan) söz alarak kitap ve Zonguldakspor hakkında düşüncelerini anlattı. Söyleşinin açılış konuşmasını yapan ZOKEV Başkanı Kürşat Coşgun yaptı.

Coşgun: Sadece Futbol Değil, Kentin Çektiği Acılar Da Gün Yüzüne Çıkarılmış

Kürşat Coşgun: “İşçi milli takımı Zonguldakspor’un şampiyonluk öyküsünü yazan Koray Atalı’yı ve şampiyonlardan Gediz Göl, Ahmet Birdal (lavar Ahmet) ve Orhan Öztürk’ü’ı ağırlamaktan onur duyuyoruz. Simon Kuper’in, “Futbol asla sadece futbol değildir” dediği gibi futbolun temsil ettiği çok farklı yönleri var. Kitabı okuduğumuzda bir kentin gelişimi açısından futbolun ne kadar önemli olduğunu görüyoruz. Eser, çok uzun süre arşiv taraması yapılarak, kentin sosyal ve ekonomik olayları göz önünde bulundurularak hazırlanmış. Kitapta Zonguldak’ın tarihi açısından çok önemli olayları ve yakın tarih okumaları var. O tarihlerde sadece Zonguldakspor’un yaptığı müsabakalarla değil, aynı zamanda bir kentin yaşadığı acılarla ilgili gözlemleriyle harmanlandığı sosyal olaylara da tanıklık ediyoruz. Avrupa’nın dört bir yanında başlayan grevler, Arap- İsrail savaşları, Şili’de sosyalist lider Allende’nin devrilip Pinoşet’in yöneti ele geçirmesi, Yunanistan’da askeri cunta yönetiminin devrilmesi, petrol krizi, Libya’da Kaddafi’nin İslam sosyalizmini kurması, Portekiz’de Salazar yönetiminin devrilmesi, Batı Almanya’nın Dünya Kupasını kazanması; ülkemizde koalisyon hükümetlerinin başlaması, Kıbrıs Barış Harekatı, Paris yakınlarında düşen THY uçağında 340 yolcunun yaşamını yitirmesi gibi olaylarlarla birlikte madencilerin dramlarla biten acı yaşamları satır satır bu kitapta görebiliyoruz.

Beden Eğitimi Hocalarımızın Gayretini Ve Altyapının Önemini Görüyoruz.

73-74 yılı sadece Zonguldakspor’un şampiyonluğu ile öne çıkmıyor. Bu dönemde Ereğli Erdemirspor namağlup olarak 3. Lig şampiyonu, Kilimli Genç Takımı, Türkiye şampiyonu, Karabükspor Türkiye Amatör Küme Şampiyonu oluyor. Boks ve atletizmde şampiyonluklar var. Okul sporları başarılarla dolu… Behçet Kalaycı, Can Polat Pomay, Dursun Çelik, Pakize Hanım, Orhan Kartal gibi hocalarımızın okullarda sporu öne çıkarmasının alt yapının gelişimine katkısı var. O zaman Zonguldakspor’un en az 6-7 elemanı altyapıdan yetişmiş.” Dedi.

Atalı: Şampiyonluk Fotoğrafındaki 11 Kişiyi Kaybetmişiz.

Koray Atalı. Kulüp önünde çekilen şampiyonluk fotoğrafında yer alan 11 kişi şu anda aramızda yok ama onların yakınlarından bazıları aramızda. Onları saygı ve minnetle anıyorum. Yazdığım kitabın ana konusu vefa. Bu kitabı yazmasaydım kendimi eksik hissedecektim. Bundan 8 yıl önce Zonguldakspor’un bütün tarihini yazmak için yola çıktım. Araştırma sonrası 73- 74 yıllarının çok farklı ve önemli olduğunu gördüm. Bu tarihleri öne çıkarmadan komple bir Zonguldakspor’un tarihini yazmanın anlamı yoktu. Zonguldaksporu’un kırılma noktası 73-74 yılıdır. O yıllarda Zonguldak, ülkede her alanda kendinden söz ettiren, ülke ekonomisini sırtlayan lokomotif bir şehirdi. 1942 yılında Kömürspor ile başlayan 1966 yılndan ismini değiştirip Zonguldakspor adıyla devam eden 73- 74 yıllarında zincirlerini kırıp 1. Lige çıkan bir takımı yazdım. O günlerde bir avuç sporcunun arkasında kenetlenen insanların heyecanı karşısında onların samimiyetlerine kayıtsız kalamadım. Orada inanılmaz bir mücadele ve görülmek istenmeyen işçi kitleleri vardı. Bu, sıradan basit bir şampiyonluk değildi. Burada yaşayan insanların her birinin yaşamı kömür ile kesişmiş. Bu şehir acıların şehri… Yıllarca yüzü gülmeyen kömür kenti, şampiyonluk ile mutlu oldu. Takımın 1. Lige çıkmasıyla madenciler büyük futbol takımlarını yakından gördü. Kitabı okuyanların o günlere geri döndüklerini ve mutlu olduklarını görünce iyi bir iş yaptığımı anladım.

Geçmişteki Samimiyeti Şimdi Göremiyoruz.

Zonguldakspor, Trabzonspor ile birlikte 1. Lige çıkan bir takımdır. Geçmişte gördüğümüz birlik beraberlik ve samimi davranışları şimdi göremiyoruz. Kitabı yazarken bile yardım edeceğine dair söz verenlerin samimiyetsizliklerini gördüm. Yanlış yazmamak için çok araştırma yaptığım isimlerden biri Orhanlardır . O dönemde 4 Orhan vardı. Ayı Orhan, Küçük Orhan (Hacettepe’den transfer olan) , Kasımpaşa’dan gelen Küçük Orhan (Öztürk), ve Kilimlili Bobidik Orhan…

Ahmet Birdal (Lavar Ahmet): Kömürün Tonuna 1 Lira Konulsaydı Bugün Çok Daha İyi Yerde Olurduk.

Ahmet Birdal: “Zonguldaksporla birlikte çok güzel günler yaşadık. Şampiyonluk yolunda Gediz ile birlikte çok güzel anılarımız oldu. Zor günlerimizi dayanışma ile aştık. Aramızda para toplayıp otobüs parasını ödediğimiz günler oldu. Kömürün tonuna 1 lira konulsaydı takımın bugünkü konumu çok daha farklı yerlerde olurdu. Karabük o zamanlar demirin ton başına kesinti koymuştu. Sırtı yere gelmedi. Zonguldakspor olarak sendikanın ve tüccarın eline baktık. Durum böyle olunca belli bir süre sonra acınır hale geliyorsunuz. Şampiyon olmak için önce inanmanız gerekiyor. İnandık ve kazandık. İskenderun maçı bizim için çok önemli bir maçtı. Son dönemde İskenderun ve Tirespor ile çekişiyorduk. Başkan Ertuğrul Emral’ı anmadan geçmek istemiyorum. Dönüm maçımız, penaltı yaptığım Aydınspor maçıydı. Orta hakemi Ertuğru Dilek olan maçı 2-1 kazandık. Zonguldaksporlu eski futbolcuları olarak bizlere danışıp fikir alan yok. Zonguldakspor’a katkı verdiğim için mutluyum

Gediz Göl: Zonguldakspor’un Gelmiş Geçmiş En İyi Takımı 1970 Yılının Takımıdır

Gediz Göl: Ahmet’in söylediği gibi şampiyonluk için çok mücadele verdik. Halkıyla, amigosuyla yöneticisiyle bir bütündük. Ereğli Bozhane doğumluyu olduğumu kimse bilmez. Zonguldakspor’a 1970 yılında transfer oldum. Bazen ınternet sayfalarında Zonguldakspor’un 82-83 yılı fotoğraflarını koyup en iyi dönemdi, diye paylaşımlar yapılıyor. Bana göre en iyi takım 1970 yılının takımıdır. Ahmet Asker Zonguldakspora geldi ve en güzel şekilde oynadı. Salih Güngör, Celal. kaleci Yalçın, stoper Ali Bilici, rahmetli Ayı Orhan, Orta sahada Salih, Kara Memed, Daryal, Gediz, Kozlu’dan Selami, Üzülmez’den Sebahattin Pamuksuz, Hasan Ekşi….. Hasan ekşi gibi bir forvet düşünemiyorum. (Rüzgarın oğlu derlerdi) . Ahmet, Hamdi, Turgut, Şaban…. Hocamız Cahit Dikici’ydi. Amerika’da okuyup İngiliz hoca ile çalıştım. Bolu, Galata, Vefa, Altınordu, Beşiktaş takımlarında oynadım. Bulgar ve Yunan hocalarıyla; Can Demir, Sabri Kiraz gibi önemli Türk hocalarımızla çalıştım. Ama bunların içinde Cahit Dikici, derim.

Hüseyin Öztek’in Adı Önemli Bir Yere Verilmelidir

Zonguldakspor’da Hüseyin Öztek ve Metin Usman, Ertuğrul Emral gibi yöneticilerle çalıştım. Bu şehir, Hüseyin Öztek’in adını vefa göstererek önemli bir yere vermelidir. Hüseyin Öztek ve Ertuğrul Emral’in şampiyonlukta payının eşit olduğuna inanıyorum. Futbolcu olarak Daryal Yönder’i bilirim. Daryal; basketi, tenisi ve voleybolu ile birlikte komple bir sporcudur. Güngör, Ayı Orhan, Lavar Ahmet, Yılan Salih, Yusuf, ben (Gediz) Kara Memed iyi top koştururduk. Kara Memed, gelmiş geçmiş en önemli futbolculardan biri olduğunu söyleyebilirim.

Zonguldakspor’un Adı Kömürspor Olarak Değiştirilmemeliydi.

Zonguldak Amatör Kümesi, Kilimli, Kozlu, Üzülmez, Çaycuma, Ereğli, Devrek, Zonguldak Gençlik, Işıkveren, Karabük Amatör liglerinde profosyonel ligde oynayabilecek yetenekli oyuncular vardı. Bir dönemde amatör kümeden çok sayıda oyuncu aldık. Hepsi çok iyiydi. Onlardan birisi olan ve şu anda izleyiciler arasında olan Ata, bunlardan biriydi. Gördüğüm kadarıyla Zonguldak’ta hala futbol potansiyeli var. Zonguldak Kömürspor’u takip ediyorum ama Kömürspor ismini kabul edemiyorum. Şampiyon olmuş Zonguldakspor gibi bir takım ismi dururken niçin Kömürspor diye değiştirdiler anlam veremiyorum. Zonguldak halkı Zonguldaksporu kabul edemiyor mu, aklım almıyor.

  1. Lige Çıkılışının 50. Yılında Zonguldakspor Sempozyumu Yapılmalı

Takım şamp olduğunda 5-6 kiş Zong kökenliydi. Bir futbol takımının iyi olması için Ahmet’in dediği gibi alt yapısı ve o memleketin oyuncusu olacak. Kitap çok güzel hazırllanmaış. İki sene sonra Zonguldakspor’u 1, lige çıkışının 50. Yıldönümü. Bu nedenle geniş katılımlı bir panel yapılması gerekir, diye düşünüyorum.

Kaleci yalçın Makara bana göre o zamanın sayılı kalecilerinden biriydi. Sol bek Celal Akay Fenerbahçeli Alpaslan’ın ikizi gibiydi. Şimdi Antalya’da yaşıyor. Kilimlili Lavar Ahmet, 1966 yılında Zonguldakspora geldi. Lavar Ahmet sporda agresiftir ama dünya iyisi bir insandır. Ayı Orhan’ın insani özellikleri hep öne çıkan, devre arasında soğan ekmeği midesine indiren bir arkadaşımızdı. Devrenin sonlarına doğru, koşsana ne bekliyorsuni diye bağırdığımızda, pil bitti, derdi. Cımbız Ali (jilet Ali) vardı. Salih Ural sahada kendini yormazdı. Kara Memed ona koşmadığı için sahada bağırırdı. Koştuğu zaman çok iyi top oynardı. Kara Memed tekmeye kafa atan cinsten bir adamdı. Daryal Çok farklı biriydi. Ömer’de futbolcu tipi yoktu ama sahada olağanüstüydü.. Bugün milli takımda futbol oynayabilecek kapasiteydi. Hamdi çok iyi bir insandı. Çingen Yusufun adı üzerindeydi . Sahada toptan hızlı koşardı ama kendi kendisiyle kavga ederdi. Erdal ayağını kırdıktan sonra çok oynamadı. Kaleci Eşref iyiydi. Kumar oynamayı seven Şaban tipik bir sol açıktı. Halil Güngördü Zonguldakspor için sayılı isimlerden biridir. Kaleci Fuat çok iyi bir insandı. Türker’in katkıları çok oldu. Reha, Ulvi, Abdullah , Jilet Kayhan, Üzülmezli Şeref iyi futbolculardı. Adını sayamadığım arkadaşlarım da mutlaka vardır. Onları tanıdığı ve birlikte futbol oynadığım için bahtiyarım. Zonguldak’ta birkaç tane Koray Atalı Olmasını isterim. Bu kitabı yazdığı için ona teşekkür ediyorum.

Küçük Orhan: Zonguldak Kömürsporun Bugünkü Yerini Haketmediğini Düşünüyorum.

Orhan Öztürk ( Küçük Orhan): “Bu şehirde güzel insanlarla birlikte top koşturduğum için kendimi şanslı hissediyorum. Zonguldakspor’dan sonra Rize ve Kocaeli’ne gittim. Buradaki rahatlığı oralarda bulamadım. Burası futbol için mükemmel bir atmosfer vardı. Çok samimi insanlarla birlikte olduğum için kendimi şanslı hissediyordum. Zonguldak Kömür spor bugünkü yerini haketmediğini düşünüyorum. .49 yıl sonra bazı arkadaşlarımı burada görmekten çok mutluyum. Sizleri burada görmekten ve bu kitab da o yılları tekrar bizlere yaşattığı güzel duygular için Koray Atalı’ya teşekkür ediyorum.” Diyerek imzaya geçildi.(Kaynak-Alaattin Kara)