Bugün Bir Mayıs ( ?!.)

– Çocukluğumun bahar bayramlarını anımsadım bu sabah…
O bayramlar ki, çocukça sevinç kaynağımızı, oyuna ce yeşile, çiçeğe doyduğumuz kırlar demekti o yıllarda…
*
Zamanla ideolojilerin çatıştığı, siyasetin bulaştığı, meydanlarda kanların aktığı acıların giderek arttığı ve önlenemeyen terör denemelerine dönüştü : 1 Mayıs 1978’de İstanbul’da, Cennet Bahçesine inen yokuşta silahların korkusunu ne biz ne de çocuklarımız unutabildi: Dehşet günleri yılları, bizi 12 Eylül’e getirdi…
*
Tatil olmaktan çıkarıldı, tatil kaldırıldı, bayram çocukların elinden alındı. Her yıl 1 Mayıs kavgaların adı oldu… Emek ve Dayanışma Günü ilan edildi; yeniden tatil oldu, alanlara çıktı emekçiler. Lakin gene siyasetin baskısını yaşamaya başladık. Tıpkı bugün olduğu gibi: Nesini kutluyoruz bugün? Ne kutlaması, geçmişi unuttuk mu? Emeğin değeri veriliyor mu? Sendikalar, emekçileri kamplara ayırmadı mı?
*
TV kanallarındaki görüntülerin anımsattıklarıyla yüreklerde kutlanıyor bayram(SA) eğer… Dayanışma, yandaşlaşmaya dönüştürülmüşken bayram mı olur ? HER ŞEYİMİZ ALATURKAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA !!!

Devrek’te geçmiş baharlar – 1

Yeşil Devrek’ti adı. Bu adla bir gazete de çıkardı…
Yemyeşil Devrek’in, kırmızı damlı evler dönemine giden yolun başı 70’lerin ilk yarısında başladı. Almanyalılar bu yolu açtı. Hatta bir müteahhit şöyle demişti bana: “ İmanım Devrek ne kadar büyüdü!”. Sayesinde siz de büyüdünüz, demiştim…
*
Bahçeler daha imara açılmamıştı. Sabahları kadınlar bahçelere gider, kuyulardan su çeker, sebzeler yetiştirirlerdi. O bahçelerde meyve ağaçları ( üzüm, elma, ayva, şeftali gibi ağaçlar vardı. Her evin bahçesi, bahçesinde fırını, kuyusu vardı. Evlerin çoğu tahtadandı. İlk apartman Bozoğullarına aitti…
*
Her evin bahçesinde renk renk güller açardı,, güllere âşık bülbüller öterdi. Zonguldak caddesi akasyalıydı. Midiş Sadık’ın kır kahvesi, Ziraat Bankası evleri, Sandıkçıların bağı, yeşili önce Ağalar’da görürdük. Şimdi 100. Yıl ilkokulununa giden yol en uzak yerdi. ..
*
Değişen, dönüşen, gelişen bir Devrek bunların çoğunu yok etti. Köyden şehre göç, taşlaşan binalarıyla Devrek, sokaklarında yürümek, maharet istiyor. Cumhuriyet Alanı kaç kez değişti. En kötüsü hal şimdi diyor anlatanlar…
*
Çok göç alan Devrek, şimdi kendi insanının göçtüğü bir meleket oldu. Gelenler doydu, Almanya bitti, gençler Devrek’e gelmiyor. Gelenler de göçtüler. Sömürülen bir Devrek var şimdi…

 

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

w

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: