Zonguldak’ın asıl sorunu

Bana göre sahipsizliktir. Bunun da nedeni siyaset tayfasının uzlaşmaz tutumunda gizli. Bunu kanıtlamak için şunu örnek vermek istiyorum:
• 1968 öncesinde, Adalet Parti il yönetimi, Demirel’den orman başmüdürlüğü ister. Kurulur. Akar bakara göre, iki orman bölgesi Bolu’ya geçer…
• 1968 yerel seçimleri sonrası- kampanyada söz verdiğimiz üzere- biz de Demirel’e gittik. Verdiği yanıt: “ Bu yalnız Devrek meselesi değil, bizim arkadaşlarla niye gelmediniz?”
*
Ben siysette ilk dersi böyle aldım. Belediye de, bu anlayışı uygulamak istediğimde: “ Sen öbür tarafa geç” dediler. Bu ikinci dersi de almıştım böylece…
*
Bugün 0 orman başmüdürlüğü Zonguldak’ta yok…
İçinden iki il daha çıkarılan Zonguldak, ekonomik gücünü büyük ölçüde yitirmişti. Zonguldaklı bunlar olurken nerdeydi?
*
Çatalağzı’da 8.cisi düşünülen Termik Santrallar, zehir saçarken Zonguldak’ın milletvekilleri neredeydi?
*
Bir Pejo yatırım hikâyesi vardı; bunu bile beceremedik. Kalkınmada öncelik yöreden de yararlanamadık. Veysel Atasoy, Devrek için yer bulamadı. Yılların kereste-süt fabrikaları özlelleştirildi. Devrektaş iflas ettirildi. Vekillerimiz neredeydi?
*
Hep vekilleri suçladığımı düşünmeyin: Onları çalıştıracak seçmendi. Ne var ki, kişisel çıkarları yeğlediler. Örneğin, 125. J.Alayını Devrek’e taşıyan kararı ben vermiştim. Şimdi 0 Alay’ın yerinde hapishane var. Fakülteyi halledemedik; yüksek okula razı olduk mesela…
*
Bir tarihte Kdz.Ereğli’de “Ereğli’yi sevenler Derneği kurulmuştu. Zonguldak merkezde de sivil toplum kuruluşları, hemşehri dernekleri var. Bunların her biri ayrı telden çalıyorlar. Kamuoyu yaratmada da bir kültürel başarı da yok. Yerel medya ise yetersiz. Böyle olunca bugününe de şükreder bir tavır içindedir Zonguldaklı…
*
Karaelmas diyarı, emeğin başkenti, cumhuriyet’in ilk illerinden biridir Zonguldak. Atatürk, Zonguldak’ı ziyaretinde Zonguldak’ın önemini ve değerini vurgulayan konuşması belleklerden silindi neredeyse. Çoğu zaman Zonguldak üzerine yazılarımda SÖMÜRKENT nitelemesini yaptım. Gelen sömürdü, giden sömürdü. Zonguldakta kazandıklarını, ege-akdeniz sahillerine yatıranlara ise hiç sözüm yok…
*
Gökçebey’de ÇANAKÇILAR ikinci fabrikayı kurdu; ama UN FABRİKASInı yaşatamadık. CİLAS fabrikasını başka bir yere taşıyacakmış. KİREÇ fabrikasından haberim yok. SÜT fabrikası KERESTE FABRİKASI oldu. Bir sahiposizlik abidesi gidir ZONGULDAK !
*
Son sözüm gene 50 yıl önceden. Cumbaba Demirel’den: “ Desenize Zonguldak var, Zonguldaklı yok!” diyerek yollamıştı bizi…
5 yıl ZONGULDAK İLİ YARDIMLAŞMA Derneği’nde dergi çıkardım. Bu dergiyi yazılarımla da besleyip “KANLI BİR SEVDAYI YAŞAR ZONGULDAK” adıyla kitaplaştırmayı istiyorum. Bu dernek kaç yıldı kapısı örtük halde… Onu bile yaşatamadı Ankara’daki Zonguldaklılar…

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d blogcu bunu beğendi: