Zonguldak’ta Şehir Hastanesi Düğümü: Dev Binalar Mı, Katılımcı Akıl Mı?

Susma/Haber Yorum

Zonguldak’ta iktidar kanadının “bölgesel sağlık üssü” söylemiyle tırmandırdığı Şehir Hastanesi projesi; kamu kaynaklarının kullanımı, mevcut altyapı verimliliği ve hekim istihdamı ekseninde sert bir siyasi ve mesleki tartışmaya dönüşmüş durumda.

Siyasi Kanadın Hamleleri ve Bölgesel Vaatler

• 1 Milyonluk Nüfus Havzası: AK Parti Zonguldak Milletvekilleri Ahmet Çolakoğlu, Saffet Bozkurt ve Muammer Avcı; Karabük (250 bin) ve Bartın’ı (220 bin) kapsayan yaklaşık 1 milyonluk nüfusa Çaydeğirmeni beldesi merkezli dev bir sağlık tesisi vaat ediyor.

• Kapasite Baskısı: Zonguldak Valisi Osman Hacıbektaşoğlu, Bülent Ecevit Üniversitesi (BEÜ) Hastanesi ve Atatürk Devlet Hastanesi’nin %100 kapasiteyle çalışmasının yeni bir yatırımı zorunlu kıldığını savunuyor.

• Ankara Temasları: İl başkanı Mustafa Çağlayan’ın Ankara yolunda rahatsızlanarak BEÜ’de anjiyoya alınması nedeniyle katılamadığı heyet, Çaydeğirmeni Belediye Başkanı Satılmış Gebeş ile birlikte Sağlık Bakanı Kemal Memişoğlu’nu ziyaret etti. Ancak bakanlıktan henüz resmî bir yatırım takvimi ilan edilmiş değil.

Ankara’daki temaslarla gündeme taşınan Şehir Hastanesi projesine uzman hekimlerden “ölü yatırım” ve “hekim göçü” eleştirileri yükselirken; kentin meslek odaları, sendikaları ve şehir plancılarının sürece dahil edilmesi gerekliliği öne çıkıyor.

KAMU KAYNAKLARI, BÜTÇE KARA DELİĞİ VE ATIL TESİSLER (DR. METİN PEHLİVAN)

• KÖİ Bütçesi ve Israf: Onkoloji Uzmanı Dr. Metin Pehlivan, Kamu-Özel İşbirliği (KÖİ) bütçesinden şehir hastanelerine 2025’te 111,1 milyar TL aktarıldığını, bu parayla 100 yataklı 111 tam teşekküllü hastane inşa edilebileceğini belirterek sistemin “sermayeye kaynak aktarımı” olduğunu vurguluyor.
• Çürütülmeyi Bekleyen Bütçe: Atatürk Devlet Hastanesi’nin boşaltılan eski binasının en az $200 milyon (yaklaşık 9,2 milyar TL) değerinde olduğu ve çürümeye terk edildiği belirtiliyor. Bu durum Zonguldak’ta kişi başı 14.150 TL kamu kaynağının heba edilmesi anlamına geliyor.
•  
• Yoğun Bakım Zafiyeti: Eski binada 61 olan yoğun bakım yatağının yeni binada 48’e düşmesi neticesinde, yer bulunamadığı için Ereğli’deki özel hastaneye sevk edilirken hayatını kaybeden Pakize Uzunoğlu örneği, planlama hatalarının hayati sonuçlarını gösteriyor.
• Lojistik ve Emlak Rantı: Alaplı’daki hastanın 1,5 saat mesafedeki Çaydeğirmeni’ne gitmek zorunda kalacak olması, 2 saat mesafede Ankara (Bilkent/Etlik) alternatifinin bulunması ve bölgedeki emlak spekülasyonları projenin rasyonelliğini gölgeliyor.

HEKİM GÖÇÜ VE İNSAN KAYNAĞI ÇIKMAZI (DR. KEMAL YURTBAY)

• Bina Değil Hekim Tutma Sorunu: Dr. Kemal Yurtbay, kentin asıl krizinin fiziki bina eksikliği değil, nitelikli hekimlerin bölgede tutulamaması olduğunu savunuyor.

• Sistemik Kaçış: Zorunlu hizmet süresi dolan hekimlerin şehri terk etmesi ve BEÜ’deki akademisyenlerin ilk fırsatta büyük şehirlerdeki özel sektöre geçmesi, sorunun binalarla çözülemeyeceğini delillendiriyor. Sosyoekonomik imkanları kısıtlı Çaydeğirmeni’ne uzman hekim çekmenin imkansızlığı öne sürülüyor.

Sağlık Bakanı Memişoğlu’nun Zonguldak ziyaretinde şehir hastanesinden hiç bahsetmemesi projenin siyasi bir söylemden ibaret olduğu şüphesini güçlendirirken; ana muhalefet milletvekillerinin ve Zonguldak Tabip Odası’nın konudaki sessizliği, kamu kaynaklarının atıl kaldığı bu süreçte cevapsız soruları çoğaltıyor.

KENT DİNAMİKLERİNİN SESSİZLİĞİ VE KATILIMCI PLANLAMA İHTİYACI

Siyasi iktidarın kararları ve uzman hekimlerin uyardığı mali-teknik risklerin ötesinde, Zonguldak’ın geleceğini ilgilendiren bu devasa projede kentin asli bileşenlerinin sessizliği büyük bir eksiklik olarak öne çıkıyor. Mesele sadece bütçe rakamlarından ya da siyasi ziyaret trafiğinden ibaret değildir; kentin yaşam kalitesine ve vatandaşın sağlık hakkına doğrudan dokunmaktadır. Karar süreçlerinde şu odakların bilimsel ve toplumsal değerlendirmelerine derhal başvurulmalıdır:

• Türk Tabipleri Birliği (Zonguldak Tabip Odası): Tıbbi verimlilik, yatak kapasitesi, hasta sevk zinciri ve hekimlerin çalışma koşulları konusunda masa başı iddialara karşı bağımsız mesleki raporlarını kamuoyuyla paylaşmalıdır.
•  
• Sağlık Emekçileri Sendikaları (KESK, Memur-Sen, Türkiye Kamu-Sen , Genel Sağlık-İş vb.): Sağlık çalışanlarının her gün yaşayacağı ulaşım çilesini, personelin sosyoekonomik şartlarını, tükenmişlik riskini ve yeni yapının iş yüküne etkilerini gündeme taşımalıdır.
•  
• Şehir Plancıları ve Mimarlar Odası: Çaydeğirmeni lokasyonunun ulaşım altyapısı, çevre düzeni planları, kentsel erişilebilirlik ve olası emlak spekülasyonları açısından ne derece rasyonel olduğunu şehircilik ilkeleri doğrultusunda denetlemelidir.

• Kent Konseyi ve Yerel Yöneticiler: Zonguldak merkezinde çürümeye terk edilen Atatürk Devlet Hastanesi eski binasının akıbetini, kent merkezinin sağlıksızlaştırılması riskini ve doğrudan mahalle halkının taleplerini sivil platforma taşımalıdır.

Milyarlık kamu kaynaklarının harcanacağı ve kentin önümüzdeki yarım yüzyıllık sağlık haritasını belirleyecek bir yatırımın, kent dinamikleri yok sayılarak kapalı kapılar ardında şekillendirilmesi kabul edilemez. Zonguldak’ın geleceği; şeffaf kamu denetimi, bilimsel şehircilik ve katılımcı bir ortak akıl mekanizmasının derhal devreye sokulmasını gerektirmektedir.