Var olmak.

Farkedilmek. Farketmek.

‘Birisi’ olabilmek.

Var olabilmek. Her şeye rağmen. Düzene rağmen, sistemin bozukluğuna rağmen. Kadın olarak, çocuk olarak hatta insan(!) olarak bu dünyada yaşayabilmek. Zor mu? Tartışılır. Tartışalım. Kazanalım. Yaşayalım. İnsanca, özgürce, korkmadan, ölmeden(öldürülmeden). Birileri tarafından fark edilmek için bunca çaba sarfetmeyelim. Hırs nedir ki? Ne kazandırır hırs sağlıklı bir insana? Özür dilemek, teşekkür etmek, iyi günler dilemek ne kadar zaman alır ömrümüzden. Gülsek ya biraz? Başarılı olmak için neden birilerinin sırtına çıkıp yükselmek isteyelim ki? Geliştirsek ya kendimizi, kahkaha atsak mesela, hayal kursak korkmadan her şey daha kolay olur gibi…

İnsan, yaşadığı süre boyunca anlam arıyor. Hayatına, başkalarının hayatlarına. Sonra birgün bir şey oluyor noluyor diyor. Ben ne yapıyorum bu hayatta? Amacım ne? Bazen saçları ağarınca sorguluyor, bazen çok erken yaşta farkediyor. Aslında ben ne istiyorum diye düşünüyor. Sanıyorum ki ortak cevaplardan bir tanesi de şu: BİRİ OLABİLMEK.

Etiyle, kemiğiyle, başarısıyla, başarısızlığıyla, kahkahasıyla, doğrusuyla, yanlışıyla… Her şeyiyle kabul edilebilmek. Toplumun yargılarını, hoşgörüsünü karşılamazsan eğer, farklı olursan diğerlerinden kimse için bir önemin kalmıyor sanırım. Ama ne mutlu kendini sevenlere, ne istediğini bilenlere, ben buyum burdayım diyebilenlere. Baş kaldırabilenlere. Ne mutlu var olmanın dayanılmaz hafifliğini kafasında aşabilenlere…

Hep derim yine söylüyorum bu ülkede en çok kadın olmak zor diye. Ama artık hepimiz farkediyoruz ki geçin bu ülkeyi bu dünyada çocuk olmak, hayvan olmak, ağaç olmak yani aslında insan olmak ne zor. Savaş, yoksulluk, sömürge, sevgisizlik, hırs. Hepsi öyle kötü öyle çirkin şeyler ki aslında. Yıllarca dişinden tırnağından arttırıp, ne emeklerle doktor olan insanlar var, hepsini de gönülden tebrik ederim. Bir de o emekçileri öldüren insanlar. Ne yazık sevgisiz insanlarla aynı dünyada yaşıyor olmak. Gecesini gündüzüne katmış iş hayatında bir yerlere gelebilmek için çok uğraşmış kadınlar var. Ve sırf kadın olduğu için hakkını alamayanlar. Ne yazık onlara bu muameleyi yapanlarla aynı havayı soluyor olmak.

Ama üzgünüm. Biz varız, BURDAYIZ.

Başaracağız, sevgisizlere inat, kötülere inat içimizdeki bütün iyilikle karşınızdayız…

Bizlerde birileriyiz…

O zaman lafı fazla uzatmadan işte sizin için bu haftaki şarkı: Ahmet Ali Arslan & Şenceylik : Zeytin ağaçları

İçinizdeki ışık hiç solmasın.

Güneşle kalın…